سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عطیه سادات میرشریف – دانشجوی کارشناسی ارشد، طراحی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه ته

چکیده:

با توجه به رشد روزافزون جمعیت و به دنبال آن افزایش تقاضا برای آب و نیز محدود بودن منابع آب، استفاده از آبهای نامتعارف جهت تأمین آب مورد نیاز فضای سبز شهری و حفظ محیط زیست مطرح می گردد. طبق برآوردهای انجام شده سرانه منابع آب کشور تا سال ۱۴۰۰ به کمتر از ۱۵۰۰مترمکعب خواهد رسید؛ با توجه به تقسیم بندی سازمان ملل متحد، در سال مزبور ایران نه تنها شرایط تنش، بلکه فشار ناشی از کمبود شدید آب را نیز تجربه خواهد کرد. آینده نگری حکم میکند که در کاهش استفاده از منابع آب حداکثر تلاش به عمل آید که در این راستا جلوگیری از هدر رفتن نزولات جوی و روانابها به منظور به حداقل رساندن اتلاف آب امری ضروریست.راهکارهایی که بمنظور استفاده بهینه از آب باران در طراحی محیط و منظر بکار می روند عبارتند از استفاده از خاکریز، استفاده از آبرو و یا شیارهای خاکی، احداث سطوح نفوذ ناپذیر، زهکش های فیلتری و سطوح نفوذ پذیر، آبگیر پیاده رو و احداث باغهای بارانی و … . مقاله حاضر ضمن بیان ضرورت صرفه جویی در مصرف آب، به ارائه راهکارهای طراحی در این رابطه میپردازد.