سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

زهرا کرمی – کارشناسی تربیتی- کارمند رسمی آموزش و پرورش منطقه ۹

چکیده:

آموزش به معنای تجربه ای مبتنی بر یادگیری و به منظور ایجاد تغییرات نسبتا پایدار در فرد با هدف قادر سازی او بهانجام کار و بهبود بخشی تواناییها ، تغییر مهارتها ، دانش ، نگرش و رفتار اجتماعی دانسته و تلقی شده است .بنابراینآموزش در واقع تغییر نگرش و مهارت افراد است.در فعالیت های روزمره، افراد با هدایت یکدیگر به طور هم زمان و مادام العمر، پیوسته ذخیره ی داده ها و شناخت خود رااز حقایق به اشتراک با یکدیگر می گذارند و به طور روز آمد در می آورند.این که چگونه هر کس بتواند روی توان خود برای خودگستری و یادگیری در یک دامنه از زمینه های حرفه ای و اجتماعی،ضوابط و اصولی را که به وجود آورد تا اساس یادگیری خود را شکل دهد، بستگی به زمنیه هایقبلی او از اطلاعات و توانبالقوه اش دارد.فراگیرنده در هر سنی که باشد،چنین روابط یادگیری در مورد او نیز همیشه صادق خواهد بودزیرا اساس بیولوژیکی انسان دراین امر ، اختیاری برای او نمی گذاردکه بتواند یاد نگیرد.پژوهشگردر این تحقیق برای رسیدن به اهداف کار خود از روش تحقیق کتابخانه ای ،توصیفی استفاده کرده اند و جامعهآماری آنها دانش آموزان دو مدرسه در دو محله متفاوت جغرافیایی می باشد .ابزار آماری پژوهشگر مصاحبه ،مشاهده،اینترنت، سند تحول بنیادین آموزش و پرورش می باشد.اهداف کلی این تحقیق رسیدن به لذت یادگیری مداوم در دانش آموزان مورد نظر می باشد که محقق برای رسیدن بهاین اهداف از منابع انسانی و ابزارهای مورد نظر استفاده خواهد نمود.