مقاله کمینه سازی مجموع بیشینه های زودکرد و دیرکرد در مساله زمان بندی ماشین های موازی یکسان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر ۱۳۸۹ در نشریه مهندسی صنایع (دانشکده فنی دانشگاه تهران) از صفحه ۲۲۹ تا ۲۴۲ منتشر شده است.
نام: کمینه سازی مجموع بیشینه های زودکرد و دیرکرد در مساله زمان بندی ماشین های موازی یکسان
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زمان بندی
مقاله الگوریتم های فرا ابتکاری
مقاله ماشین های موازی
مقاله روش شاخه و کران
مقاله زودکرد/ دیرکرد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مصلحی قاسم
جناب آقای / سرکار خانم: مهنام مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در این مقاله مساله کمینه سازی مجموع بیشینه زودکرد و دیرکرد بر ماشین های موازی یکسان مورد بررسی قرار گرفته است. در این مقاله نشان داده شده است که این مساله NP-hard است. با استفاده از حدود بالا و پایین و اصول غلبه مناسبی که برای مساله توسعه داده شده است، یک رویه شاخه و کران برای دستیابی به زمان بندی های بهینه ارائه شده است. در ادامه برای حل این مساله، از دو روش فراابتکاری شامل الگوریتم ژنتیک و بهینه سازی گروه ذرات برای یافتن توالی مناسب مساله در زمان کوتاه استفاده شده است. با تولید ۱۹۲۰ نمونه به طور تصادفی، کارآیی روش شاخه وکران و با ۴۴۸۰ نمونه، کارآیی الگوریتم های ابتکاری و فراابتکاری مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهند که الگوریتم شاخه وکران در اندازه های کوچک و متوسط و الگوریتم ژنتیک پیشنهادی در اندازه های بزرگ به طور موثری عمل می کنند.