سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

منصوره سیدحسنی – کارشناس ارشد و مسئول ارزیابی پروژه های باروری ابرها در کشور، یزد، بولوا
محمدمهدی جوادیان زاده – مدیر مرکز ملی تحقیقات و مطالعات باروری ابرها، یزد، بولوار دانشجو، مجت

چکیده:

روشهای افزایش استحصال آب از منابع آب جوی از سال ۱۹۵۰ پا به عرصه وجود گذاشت و تا کنون پیشرفتهای چشمگیرو قابل ملاحظه ای داشته است بطوریکه مطابق بیانیه سازمان جهانی هواشناسی در سال ۲۰۰۷ هر ساله بیش از ۶۰ پروژه باروری ابرها در دنیا به ثبت رسیده و بیش از ۱۰۰ کشور دنیا علاقمند به اجرای پروژه های استحصال آب جوی از طریق باروری ابرها می باشند. در دهه ۶۰ که اولین دعاوی حقوقی در زمینه منابع آبهای جوی از طرف یکی از کشاورزان آمریکا مطرح گردید بحث حقوقی منابع آبهای جوی در دنیا مطرح شد و کشورهای پیشگام و صاحب نام در دنیا از جمله برخی از ایالت های آمریکا این موضوع را به جد دنبال نموده و مسائل حقوقی این موضوع را مورد بررسی قرار دادند. نتیجه این بررسی ها قوانین و مقرراتی است که در این ایالتها و برخی کشورهای دیگر در زمینه طراحی و اجرای پروژه های باروری ابرها از طریق بخش های دولتی و خصوصی و نیز پاسخ به دعاوی مطرح شده در این زمینه وضع شده است. با افزایش روزافزون تعداد پروژه های باروری ابرها در ایران همزمان با گسترش این فعالیتها در دنیا زمان آن رسیده است که با وضع قوانین حقوقی منابع آب جوی به بسیاری از پرسشها و یا ادعاهای طرح شده از طرف افراد حقیقی و حقوقی پاسخ داده شود. تأیید این ادعا این که در محافل عمومی، مدیریتی و کارشناسی مختلف در کشور شنیده می شود که آیا بارورسازی ابرها در یک منطقه باعث کاهش بارش در مناطق پایین دست نخواهد شد؟ در این مقاله ضمن بیان برخی قوانین وضع شده در زمینه های مختلف پروژه های باروری ابرها در دنیا، لزوم قانون گذاری در کشور در این زمینه و تعیین یک مرجع جهت صدور مجوز و گواهینامه تعدیل کنندگی آب و هوا برای اشخاص حقیقی و حقوقی بیان می گردد که در ضمن آن به بسیاری از پرسشهای مربوطه در این زمینه پاسخ داده خواهد شد