سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی علوم شناختی در تعلیم و تربیت

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

اسدالله زنگویی – استادیار دانشگاه بیرجند

چکیده:

در این مقاله محقق قصد دارد فلسفه ی ذهن و برجسته ترین روش های پرورش آن را بر اساس محتویات مثنوی معنوی که دربردارنده ی افکار رفیع وسترگ مولوی است ارائه نماید. نگارنده ی این سطور در جریان تدوین این مقاله به این نتیجه رسید که مولوی به ذهن، روح و عقل بهای فراوان می دهد، آن را مهمترین جنبه ی جودی شخصیت انسان و مهمترین عامل بندگی و رشد و کمال انسان می داند و بر این باور است که با بهره گیری از صور مجازی زبان به ویژه تشبیه، استعاره، تمثیل و نماد می شود آن را پرورش داد و شکوفا نمود.