مقاله فعالیت سایتوتوکسیک هیدروکسی اوره نانولیپوزومه پگیله بر رده سلولی MCF-7 که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در تازه های بیوتکنولوژی سلولی مولکولی از صفحه ۳۳ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: فعالیت سایتوتوکسیک هیدروکسی اوره نانولیپوزومه پگیله بر رده سلولی MCF-7
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فن آوری نانو
مقاله دارورسانی هدفمند
مقاله سرطان سینه
مقاله لیپوزومه پگیله
مقاله هیدروکسی اوره

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علوی سیدابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: کوهی مفتخری اصفهانی مائده
جناب آقای / سرکار خانم: اکبرزاده عظیم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: سالانه بیماری سرطان سینه جان هزاران نفر را می گیرد. فن آوری نانو از مباحث عمده مجامع علمی امروز در زمینه دارورسانی هدفمند می باشد. فن آوری نانو کمک می کند تا زمان، مکان و سرعت آزاد سازی دارو کنترل شود. هیدروکسی اوره از داروهای مورد استفاده در درمان سرطان سینه است که استفاده از آن عوارض جانبی یی را در پی دارد. به همین دلیل برای کاهش عوارض، افزایش کارایی، راحتی و آسایش بیماران از فن آوری نانو دارورسانی لیپوزومی استفاده شد.
مواد و روش ها: نسبت مشخصی از فسفاتیدیل کولین، کلسترول و پلی اتیلن گلایکول ۲۰۰۰ با یکدیگر ترکیب شدند، سپس داروی هیدروکسی اوره به آن اضافه گردید. میانگین قطر هیدروکسی اوره نانولیپوزومه پگیله با کمک دستگاه زتا سایزر اندازه گیری شد. بازده انکپسولاسیون و میزان رهایش دارو از فرمولاسیون نانولیپوزومه پگیله به ترتیب با استفاده از روش اسپکتروفتومتری و روش دیالیز بررسی شد. جهت سنجش سمیت دارو از روش MTT استفاده شد.
یافته ها: میانگین قطر هیدروکسی اوره نانولیپوزومه پگیله ۳۳۸٫۲ نانومتر شد. بازده انکپسولاسیون فرمولاسیون تهیه شده ۰٫۱۷۳±۶۴٫۲۱۲ درصد بدست آمد. میزان رهایش دارو از نانولیپوزوم های پگیله طی ۲۸ ساعت ۲۱٫۷۱% بود. این بررسی نشان داد که اثر سایتوتوکسیسیتی داروی نانولیپوزومه پگیله شده ۳۸٫۹۳% بیشتر از داروی آزاد می باشد.
نتیجه گیری: استفاده از پلی اتیلن گلیکول حلالیت دارو و همچنین برخورد آن را با سلول های هدف افزایش می دهد.