سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی دوچرخه شهری

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

رحیم سوزنی – شرکت مشانیر، سرپرست گروه کنترل پروژه و نماینده کیفیت، فوق لیسانس مدی
محمد خردمند – شهرداری منطقه ۸ تهران: معاون حمل و نقل و ترافیک، فوق لیسانس مهندسی عم

چکیده:

با توجه به افزوده شدن جمعیت شهر تهران در چهل سال گذشته و به تبع آن افزوده شدن وسیله نقلیه شخصی و بروز ترافیک و … که این امر منجر به پیچیده تر شدن روابط شهری گردیده است، با توجه به این گسترش ناموزون، شهر به شدت نیازمند رویکردهای فرهنگی و به عبارت دیگر فرهنگ سازی است. فرهنگ سازی عبارتست از توسعه رفتارهای مثبت، پرهیز از خشونت، توجه به حقوق دیگران، توجه به بهداشت روانی و سلامت عمومی مراعات قوانین شهروندی توجه به مسائل شهری از قبیل ترافیک، حمل و نقل، تبلیغات شهری و هزاران هزار موضوع دیگر می باشد که در حوزه فرهنگ عمومی و شهری قرار دارند و بی توجهی به هر یک از این موارد می تواند آثار زیانباری را بر توسعه شهری بر جای گذارد به جرأت می توان گفت که خسارات زیادی بر شهر گذاشته است.. همه مدیران و مسئولان شهر از مصرف بی رویه بنزین و آلودگی هوا . .. گله می کنند و مردم نیز از ترافیک بسیار سنگین شهر. واقعا چاره چیست مسلما در کوتاه مدت استفاده از دوچرخه بهترین راه حل می باشد ولی چرا تاکنون طرحهای دوچرخه سواری در شهر با شکست مواجه شده است پروژه هایی با هزینه های زیادی انجام گردیده است ولی به سرانجام نرسیده است مسلما مهمترین عامل شکست این پروژه ها، ضعف در فرهنگ دوچرخه سواری و نبود فرهنگ مناسب ترافیک می باشد. استفاده از دوچرخه بعنوان وسیله حمل و نقل روزمره نیاز به رشد و توسعه فرهنگ دوچرخه در بین افراد جامعه دارد که وظیفه این رشد و بستر سازی و ایجاد فرهنگ استفاده از دوچرخه به عهده یک ارگان یا سازمان خاصی نیست بلکه نیاز است تمامی عوامل فکری و اجایی همت کنند و در انجام این رسالت مهم ایفای وظیفه نمایند. توسعه فرهنگ دوچرخه سواری به لحاظ کمک به رفع مسائل ترافیکی، زیست محیطی توسعه همگانی استفاده از دوچرخه اهمیت ویژه ای در تامین سلامتی فرد و اجتماع دارد که نیازمند همکاری همه جانبه ارگانهای مسئول شهر می باشد. در کشورهایی مثل چین، هند، هلند، مالزی، فرانسه و دهها کشور دیگر دوچرخه یکی از وسایل نقلیه کاربردی در جابجایی و حمل و نقل شهری می باشد. در این کشورها افراد با توجه به وجود مسیرهای ایمن و وضع قوانین و مقررات خاص حمایتی از دوچرخه سواران و احساس مسئولیت نسبت به شهر و شهروندان از دوچرخه استفاده می نمایند در این کشورها به ندرت مورتور سیکلت در شهر دیده می شود که این امر باعث عدم وجود ترافیک، عدم تخصیص بودجه و به بار آوردن هزینه های بسیار زیاد ناشی از احداث بزرگراه و پروژه های شهری، ایجاد شهری سالم و عاری از هرگونه آلودگی و ترافیک گردیده است. که در ادامه مقاله تجربیات کشورها ذکر می گردد. حال در شهر تهران چطور، متاسفانه همه چیز در حد حرف است در همه طرحهای قبلی دوچرخه سواری مثل طرح مسیر بلوار کشاورز و خیابان کارگر که عمدتاَ جهت دانشجویان طراحی گردیده است ضعف اصلی ضعف فرهنگ سازی و آموزش و آگاهی می باشد. هیچ قانون و مقررات حمایتی جهت حمایت از دوچرخه سواران وضع نشده است، فرهنگ مناسب یعنی عدم تجاوز به مسیر دوچرخه سواران، فرهنگ مناسب یعنی آگاهی به شهروندان از مزایای استفاده از دوچرخه و … در طرح اخیر دوچرخه خوشبختانه ساز و کار و سخت افزار کار به خوبی انجام شده است و مسیرها و حتی دوچرخه ها و شرایط تحویل و تحول در حد استاندارد می باشد ولی بعلت ضعف فرهنگی در مقوله ترافیک و عدم یکپارچه بودن مدیریت و تصمیم گیری طرحهای دوچرخه سواری در شهر با شکست مواجه خواهند شد.