سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

عبدالله پارسا – استادیار دانشگاه شهید چمران ، اهواز
فهیمه کشاورزی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه شهید چمران
یداله مهرعلیزاده – استاد دانشگاه شهید چمران، اهواز

چکیده:

با هدف بررسی فرایند بازنگری برنامه درسی طی برنامه چهارم توسعه ، در دانشگاه شهید چمران تحقیقی توصیقی – تحلیلی با بهره گیری از روشهای کمی (پرسشنامه ) ، روشهای کیفی (مصاحبه) و بررسی اسناد و مدارک (شاخص ها ) انجام شد.کلیه اعضای هیات علمی دانشگاه شهید چمران ، در دو گروه مجری بازنگری در برنامه درسی و گروه غیر مجری دسته بندی شدند . با گردآوری ۱۶۲ پرسشنامه و تحلیل اسناد و مدارک ، یک گروه به عنوان مجری تغییر و گروه دیگر به عنوان گروه های مقاوم در برابر تغییرات برنامه درسی شناسایی شدند.فرایند تغییرات در چهار سطح (حذف و اضافه دروس ، تغییر دروس به الزامی و اختیاری ، تدوین محتوا و سرفصل ، ایجاد رشته جدید) دسته بندی شد.طبق نتایج ، عمده تغییرات به وجود آمده در سطح سوم یعنی تغییر در محتوای دروس و تدوین سرفصل یا تغییر سرفصل ها و کمترین تغییر در سطح چهارم یعنی ، ایجاد رشته جدید بود.بین میزان گرایش به تغییر اعضا هیات علمی در گروه های مجری بازنگری برنامه درسی با استقبال آنها از پذیرش برنامه درسی جدید رابطه مثبت و معنادار وجود دارد.تفاوت بین گروههای مجری و غیر مجری در پذیرش برنامه درسی جدید و گرایش به تغییر معنادار نبور ، اما در نگرانی از قابلیت اجرای برنامه درسی جدید معنادار بود.