سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

آمنه اقایی میبدی – دانشجوی کارشناسی ارشد رسو بشناسی و سن گشناسی رسوبی
عبدالحسین کنگازیان – عضو هیئت علمی گروه زمین شناسی
کورش رشیدی – عضو هیئت علمی گروه زمین شناسی

چکیده:

رخنمون رسوبات کرتاسه در ۴۵ کیلومتری غرب میبد را می توان به سه بخش کربناته زیرین، بخش پلاژیک میانی و بخش تخریبی کربناته بالایی تقسیم نمود که از نظر زمانی از کرتاسه زیربن تا کرتاسه بالایی نهشته شده است. هدف از این مطالعه بررسی ریز رخساره ها، محیط رسوبی بخش کربناته زیرین و بخش زیرین پلاژیک میانی و نیز مطالعه فرامینیفرهای پلاژیک موجود در بخش اخیر می باشد. مشاهدات صحرایی و مطالعات آزمایشگاهی بر روی مقاطع نازک برش مورد مطالعه نشان داد که بخش کربناتی نهشته های کرتاسه این منطقه از ۸ میکروفاسیس که شامل MF1: Peloid Bivalve Packstone, MF2: Echinoderm Bryozoa Gastropoda Packstone, MF3: Echinoderm Bryozoa Mollusca Grainstone, MF4: Lithoclast Rudist Red-algae Grainstone, MF5: Sponge Red-algae Bioclast Rudstone, MF6: Lithoclast Echinoderm Bryozoa Rudeston, MF7: Bioclast Bivalve Floatstone, MF8: Bryozoa Bioclast Peloid Floatstoneو بخش پلاژیک میانی که به علت سختی فقط از قسمت های پائینی آن مقطع تهیه شد، از ۳ میکروفاسیس تشکیل شده است که شامل میکروفاسیس های زیر می باشد MF1:Rudist Red algae Stomio Calsi spher Packstone, MF2:Marginotruncana Stomio spharica calsi spher Packstone, MF3:Marginotruncana Stomio spharica Calsi spher Wackstone تمامی این ریز رخساره ها در درون پلتفرم از نوع حاشیه دار تشکیل میکروفاسیس شده است. از بخش های مارنی نیز پس از گل شویی فسیلهای پلاژِیک Marginotruncana sigali, M. pseudolinneiana, M marginata, M. renzi M. coronata, Hedbergelladelrionsis, H. holmedelensis بدست آمد که علاوه بر تعیین سن تورونین تا سانتونین، گویای محیطی ژرف در این ناحیه از ایران می باشد.