سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاهی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بابک ایرانی کورعباسلو – دانشجوی کارشناسی ارشد رسوبشناسی و سنگشناسی
سیدرضا موسوی حرمی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، استاد
اسداله محبوبی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشیار
علی کدخدایی ایلخچی – استادیار دانشگاه تبریز

چکیده:

در مطالعه حاضر سازند آسماری به عنوان سنگ مخزن اصلی میدان نفتی کوپال مورد ارزیابی قرار گرفته است . میدان نفتی کوپال درطاقدیس کوپال در ناحیه دزفول شمالی در شرق-شمال شرق شهر اهواز قرار دارد و اساسا از سنگهای کربناته (آهک و دولومیت) همراه بامیان لایه های نازکی از ماسه سنگ و شیل تشکیل شده است. در این بررسی با مطالعات پتروگرافی انواع فرآیندهای دیاژنزی واثرات آنها بر کیفیت مخزنی مورد بررسی قرار گرفت. از مهمترین فرآیند های دیاژنزی در این سازند میتوان به ، فشردگی (مکانیکی و شیمیایی)، سیمانی شدن، نئومورفیسم افزایشی، دولومیتی شدن، شکستگی، انحلال و پیریتی شدن اشاره نمود. فرآیندهای دیاژنز فشردگیمکانیکی و شیمیایی، سیمانیشدن و پیریتیشدن از مهمترین عوامل کاهنده و فرآیندهای انحلال، شکستگیها و دولومیتیشدن از عواملاصلی در افزایش تخلخل و تراوایی در رخسارهها است. ترسیم نمودار داده های تخلخل و تراوایی مغزه انواع رخسارهها در ارتباط با نمودار پتروفیزیکی لوسیا نشان می دهد که فرآیندهای دیاژنزی تأثیر قابل توجهی در کیفیت مخزنی آنها داشته و کیفیت مخزنی عمدتا تحت کنترل دیاژنز است