سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

آرین بنکدار – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی علوم و صنایع غذایی ٬دانشگاه آزا
میثم قنبری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی علوم و صنایع غذایی ٬دانشگاه آزا

چکیده:

دسته ای از مواد مغذی که مقادیر اندک و ناچیزی از آنها برای اعمال حیاتی بدن مورد نیاز است، ریزمغذی ها نام دارند. در غیاب ریزمغذی ها سلول های بدن انسان نمی توانند بطور طبیعی فعالیت نموده و در طولانی مدت نشانه های کمبود این مواد مغذی پس از تخلیه شدن ذخائر آن در بدن نمایان گشته و به صورت آثار مشخص و بالینی خود را نشان می دهد. تغییر رفتار، بی حوصلگی، کاهش مقاومت بدن در برابر بیماری ها، خستگی زودرس و ضعف جسمانی و افزایش آسیب پذیری و مسمومیت با فلزات سنگین مانند سرب و کادمیوم و مهمتر از همه کم خونی از عوارض کمبود ریزمغذی ها است. غنی سازی به معنای افزودن یک یا چند ماده مغذی به یک غذای اصلی و پایه، ارزان و در دسترس تمامی جامعه است به نحوی که با مصرف منظم آن ماده غذایی، به مرور زمان شیوع کمبود آن ماده مغذی در جامعه کاهش پیدا کند. غذای انتخاب شده برای افزودن ریزمغذی ،حامل و به ماده مغذی افزوده شده غنی کننده می گویند. در کشور ما نان غذای اصلی و عمده به شمار می رود و بدلیل ویژگی هایی که دارد به عنوان حامل مناسب شناخته شده است وبا توجه به اصول غنی سازی از قبیل پایداری ویتامین در فرآوری غذا و نگهداری، پایداری املاح در فرآوری و شرایط نگهداری در انبار، تأثیر بسته بندی، تاثیر بر خواص ارگانولپتیک و مکانیسم خود تنظیمی بدن میزان مصرف ماده غنی کننده تعیین شد و با توجه به این که در کشور ما هزینه غنی سازی آرد به ازاء هر فرد در سال حدود ۰۱۱ ۰۲۱ تومان محاسبه شده است و ضرر و زیان حاصل از کم خونی فقر آهن را برای هر – فرد در سال ۰۰۱۱ تومان برآورد کرده اند. غنی سازی آرد با آهن و اسید فولیک از روز دهم خرداد سال ۰۸۳۱ بطور رسمی غنی سازی آرد در استان بوشهر آغاز گردید