مقاله غنی سازی کتابخانه نمایش فاژی علیه سلول های سرطانی سینه به منظور تولید آنتی بادی های تک دومینی شتری شناساگر فاکتور رشد اپیدرمالی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در فصلنامه پژوهشی خون از صفحه ۱۲۶ تا ۱۳۶ منتشر شده است.
نام: غنی سازی کتابخانه نمایش فاژی علیه سلول های سرطانی سینه به منظور تولید آنتی بادی های تک دومینی شتری شناساگر فاکتور رشد اپیدرمالی
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ژن ها
مقاله HER2
مقاله سرطان سینه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحیمی جمنانی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: رهبری زاده فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: شکرگزار محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: احمدوند داوود
جناب آقای / سرکار خانم: مهبودی فریدون

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف
ریزش مارکرهای سرطانی مانند HER2 از سطح سلول های سرطانی سینه، باعث مخفی ماندن آن ها از دید سلول های ایمنی می گردد. افزایش غلظت HER2 محلول (sHER2)، در نتیجه درمان سرطان سینه HER2+ و پاسخ به تراستوزومب، تاثیرگذار است. در همین راستا، آنتی بادی های تک دومینی شتری (VHH) به علت خصوصیات منحصر به فرد و توانایی بالا در شناسایی آنتی ژن، مواد هدفمند بسیار موثری در شناسایی sHER2 محسوب می گردند.
مواد و روش ها
در یک مطالعه تجربی، کتابخانه فاژی به دست آمده از دو شتر ایمن با انجام panning بر روی سلول های سرطانی فاقد HER2 و بیان کننده HER2، علیه آنتی ژن HER2 غنی گردید. میزان افینیتی چهار VHH به دست آمده به HER2، شناسایی sHER2 و اتصال به HER2 بر روی سلول های سرطانی سینه توسط VHH ها با الایزا مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها
بعد از انجام panning بر روی سلول و الایزا، چهار VHH با اتصال قابل ملاحظه به HER2 در مقایسه با کنترل منفی شناسایی شدند. VHH های با افینیتی ۱۰۱۲-۱۰۱۳ M-1، توانایی بالایی هم در شناسایی sHER2 (2 میکروگرم در میلی لیتر) نشان دادند. در اتصال به HER2 در سطح سلول، آنتی بادی های RR4 (VHH) و RR6 بالاترین میزان اتصال (به ترتیب ۲±۰٫۳۳ و ۲٫۵±۰٫۱۵) به سلول SKBR3 (بیان کنندهHER2 ) را در مقایسه با سلول فاقد HER2 به ترتیب (۰٫۳۸±۰٫۱۷ و ۰٫۴±۰٫۱۲) نشان دادند.
نتیجه گیری
استفاده از VHH های اختصاصی HER2 برای سنجش sHER2 به عنوان بیومارکر، ارزیابی مناسبی از وضعیت HER2 در تومور اولیه و متعاقبا پاسخ به درمان می دهد.