سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی ولی زاده – مدیر عامل شرکت سپهر دارو

چکیده:

ضرورت تأمین مواد غذایی سالم و کافی برای جامعه چنان برای دولتها مسلم و پذیرفته شده است که حتی در نظام های تابع بازار نیز کنترل و نظارت بر فرآیند تأمین غذا برای مردم بدون تردید و ایرادی مورد قبول قرار می گیرد و هر کشوری با وجود تفاوت در ساختارها، برای نظارت برفرآیند تأمینمواد غذایی اعم از مواد اولیه غذایی و مواد غذایی فرآوری شده مقرراتی وضع کرده و نهادهایی پیش بینی نموده است ] ۱ [. در اثر این ضرورت مفهومیبه نام امنیت غذایی خلق شده است که نه تنها از سوی فعالان صنعت غذا بلکه توسط نظریه پردازان علوم اجتماعی و امنیت ملی نیز مورد استفاده و تأکید قرار می گیرد. بطور کلی قانون غذا در هرکشور باید حاوی فرهنگ تغذیه آن کشور باشد و مانع تولید یا عرضه آن دسته از مواد غذایی شود که قواعد فرهنگی تغذیه که اکثریت جامعه مصرف آن را تأیید نمی کند ] ۲ [ . در این بین با توجه به انواع نظام های حقوقی در سراسر دنیا و معایب ومزیتهای آنها نسیت به یکدیگر راهکارهای مختلفی در برای رسیدن به این هدف که همان امنیت غذایی در جامعه باشد وجود دارد که در این مقالهبه بررسی تطبیقی قوانین مربوط به غذا و نظارت بر بهداشت مواد غذایی در کشور ایران با سایر کشور انجام دادیم و به صورت موردی کشور مالزی را بعنوان یک کشور مسلمان و آمریکا که داری کشوری با قوانین فدرالی و فلاند بعنوان یکی از اعضاء کنفدراسیون اروپا انتخاب کردیم