سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت دانش در سازمانهای آموزشی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیروس قنبری – استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه بوعلی سینا
ایمان کریمی – کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه بوعلی سینا
فاطمه نوروزی – کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

مدیریت دانش، مدیریت سرمایه های پنهان سازمان است. این فرایند شامل خلق، کسب، ذخیره سازی، انتشار، به اشتراک گذاری و بکارگیری دانش است. با توجه به اینکه دانشگاهها از نظر اندازه، وسعت و تنوع سرمایه های هوشی، یکی از گسترده ترین نهادهای اجتماعی رسمی هستند، باید در استقرار مدیریت دانش به عنوان قابلیت اصلی نسبت به سایر سازمانها پیشگام باشند و نقش رهبری را ایفا کنند و در نقش سازمانهای دانشی، فعالیتهای اصلی خود را معطوف به یادگیری، خلق و اشاعه دانش نمایند. در این مقاله دو رویکرد نسبت به مدیریت دانش، رویکرد مبتنی بر بعد فناوری و رویکرد اجتماعی بیان شده است و با توجه به این دو رویکرد عوامل تاثیر گذار بر استقرار مدیریت دانش از جمله: کاربرد فناوری اطلاعاتی، فرهنگ سازمانی، یادگیری سازمانی و نیروی انسانی مورد امعان نظر قرار گرفته است و نقش آموزش ضمن خدمت به عنوان مهم ترین عامل توانمند سازی و بالندگی نیروی انسانی و تبدیل سازمان به یک سازمان یادگیرنده به منظور ایجاد بستر مناسب جهت استقرار و نهادینه شدن مدیریت دانش تبیین شده است، در پایان علاوه بر نقش کلیدی آموزش ضمن خدمت سایر راه کارهای عملی جهت نهادینه ساختن مدیریت دانش سازمان ها ارائه گردیده است.