سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

هادی فتحی – دانشجویان کارشناسی ارشد توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بو ع
سمیه لطیفی –
محسن سیدی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

در بیشتر کشور های در حال توسعه، روستاها با مسایل و مشکلات زیست محیطی فراوانی مواجه می باشند. نبود روش های صحیح جمع آوری و دفع زباله، مشکل تامین آب آشامیدنی سالم، شبکه های جمع آوری و تصفیه ی فاضلاب ها، قطع درخت بلوط، آتش زدن جنگل و … نمونه هائی از رایج ترین مشکلات زیست محیطی روستاها به شمار می آیند که هر یک به تنهائی می توانند سلامت روستاییان را به مخاطره اندازند. روشن است با توجه به گستردگی و پیچیدگی مسائل زیست محیطی و پر هزینه بودن روش ها و ابزارهای مقابله با آن، بهترین گزینه، بهره گیری از مشارکت مردمی است. نیمی از جمعیت روستایی را زنان تشکیل می دهند که با توجه به ارتباط مستقیم خود با گروه های دیگر(مردان و کودکان) از مؤثرترین گروه های اجتماعی روستاها به شمار می آیند. در نتیجه باید از توانائی های آنان در حفظ محیط زیست روستا استفاده نمود. با توجه به این امر که هنوز مشارکت در کشورهای در حال توسعه و از جمله ایران نهادینه نگردیده وتحقیق حاضر، ضمن بیان نگرش زنان روستایی و تأکید این نگرش بر این واقعیت که زنان از طریق نزدیکی به زمین و با داشتن غریزه حفاظت و پرورش، می توانند از محیط زیست خود محافظت نمایند، عوامل مؤثر بر افزایش میزان مشارکت زیست محیطی زنان را بیان نماید. در یک نمونه گیری تصادفی ۱۲۰ نفر از زنان کردستان به عنوان موارد پژوهش انتخاب شدند. که این مطالعه بین شهرستان های مریوان و بانه انجام گرفته است. نتایج نشانگر این واقعیت است که علی رغم فعالیت های روزمره ی زنان روستایی کردستان و ارتباط مستقیم با محیط زیست، زمینه های این دیدگاه بسیار ضعیف می باشد و زنان این دو منطقه مشارکت چندانی در حفظ محیط بستر زندگی خود ندارند. جهت بررسی عوامل مؤثر بر افزایش میزان مشارکت زیست محیطی زنان، شاخص های مختلفی از جمله میزان سن، میزان تحصیلات، هزینه ی خانوار، مدت سکونت، و ضعیت مسکن، نحوه ی تصرف مسکن و … انتخاب گردیده است