سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی مدیریت گردشگری و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مرتضی حسن شاهی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان
محسن رحیمی – عضو باشگاه پژوهشگران جوان،دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان
پریسا رضایی – فارغ التحصیل کارشناسی حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت
فرید زارع – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان

چکیده:

شیراز از بزرگ ترین قطب های گردشگری از جمله مناطق بسیار دیدنی و مشهور ایران است که بخش مهمی از تاریخ تمدن کهن و بزرگ ایران را در برگرفته است. طبیعت جذاب و غنی شیراز به یاری منحصر به فردترین آثار مذهبی ، تاریخی و باستانی این منطقهآمده و جلوه های اعجاب انگیزی از زیبایی های طبیعی و تاریخی را به نمایش گذاشته و شهرستان شیراز را در ردیف ممتاز ترین مناطق استان فارس و ایران قرار داده است.در این پژوهش برای رسیدن به اهداف مورد نظر تحقیق، داده های لازم از ۳۴۵پرسشنامه( که در فروردین ماه سال ۱۳۹۰ از طریق مصاحبه حضوری با گردشگران داخلی) استخراج گردیده است برای اندازه گیری تمایل به ماندگاری بیشتر زائران و گردشگران از مدل اقتصادیLogit استفاده شده است. نتایجحاکی از آن است که متوسط ماندگاری گردشگران مذهبی ۵/۴۳ و سایر گردشگران ۶/۲۳روز می باشد. همچنین میزان درآمد ماهانه و وضعیت تاهل در سطح یک درصد و بازدید از مکان های مذهبی، بازدید از مکان های تفریحی(بنا های تاریخی و مناظر طبیعی) و وضعیت جوی(کیفیت آب و هوا) در سطح پنج در صد معنی دار شده اند. و در نهایت تعداد افراد خانواده و اسکان در هتل ها تاثیر منفی و معنی داری بر احتمال ماندگاری بیشتر زائران و گردشگران دارد.