سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی تربیت بدنی و علوم ورزشی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهدیه رهام – کارشناس ارشد تربیت بدنی، دبیر تربیت بدنی آموزش و پرورش منطقه سامن
رضا صابونچی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد
مجید سلیمانی – عضو هیئت علمی تمام وقت گروه تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملایر

چکیده:

اجرای موفقیت آمیز و اثر بخش برنامه های ورزشی نیازمند وجود سرمایه گذاری مالی مناسب است. از طرفی سهم صنعت ورزش از تولید ناخالص ملی (GDP) کشورهای مختلف تا ۴/۴% گزارش شده است، در حالیکه سهم صنعت ورزش ایران از تولید ناخالص داخلی ۱/۱% است (۱). یکی از راه های پیش بینی شده برای جبران این کمبود سرمایه گذاری مستقیم خارجی FDI است که نه تنها سرمایه و ارز خارجی، بلکه شیوه های نوین مدیریتی، سازماندهی اداری، فن آوری برتر را به کشور میزبان منتقل می کند اما آمارهای رسمی نشان از حرکت بسیار کند و د حد صفر سرمایه های خارجی به سمت ورزش کشور دارد (۲). این مهم یکی از مشکلات اصلی صنعت ورزش کشور است (۳) و نیاز به انجام این تحقیق را یادآوری می نماید. این پژوهش به لحاظ هدف از نوع پژوهش های کاربردی و به لحاظ شیوه گردآوری داده ها توصیفی- تحلیلی است. جامعه آماری این تحقیق را اعضای هیئت رئیسه ۱۲ فدراسیون ورزشی و ۳ شرکت سرمایه گذار در صنعت ورزش کشور (N≈۱۲۷) تشکیل می دهد. ۱۰۰ نفر، بر اساس جدول انتخاب حجم نمونه کوهن، به عنوان نمونه مشخص و پرسشنامه ها بین آنها توزیع و جمع آوری گردید. ابزار اندازه گیری تحقیق، پرسشنامه ۶۵ سئوالی محقق ساخته می باشد. این پرسشنامه طی یک مطالعه مقدماتی، با استفاده از روش دلفی تهیه گردیده است. برای اطمینان از روایی پرسشنامه، از نظرات و راهنمایی های ۱۰ نفر از اساتید صاحب نظر در علم اقتصاد و اقتصاد ورزشی استفاده شد. پایائی پرسشنامه نیز با استفاده از روش آماری آلفای کرونباخ ۰/۸۸ تعیین گردید. با استفاده از آزمون شایپرویلک مشخص شد داده ها دارای توزیع نرمال نیستند. بدین ترتیب و برای تعیین سهم هر عامل بر جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی از آزمون فریدمن، کروسکال والیس و از تحلیل عاملی با بهره گیری از نرم افزار SPSS استفاده شد. از آنجا که اولین گام در جهت جذب سرمایه گذاری خارجی، خصوصی سازی است، بدین منظور باید به این مقوله به شکل کاملاً ویژه در ساختار ورزش کشور پرداخته شود. بر طبق ارزیابی اقتصادی انجام شده در سال ۲۰۰۷ توسط مؤسسه هریتیج در ترکیه، بهبود سرمایه گذاری مستقیم خارجی در سالهای اخیر صورت گرفته است و لذا، در سال ۲۰۰۵ مبلغ این سرمایه گذاریها به ۹/۷ میلیارد دلار رسیده که بسیار بیشتر از متوسط تاریخی خود بوده است. این امر عمدتاً، به دلیل ادغامهای مؤثر و همچنین تغییر ساختارها و برنامه های خصوصی سازی (از جمله خصوصی سازی در بخش خدمات و آموزی) صورت پذیرفته است. یافته های تحقیق نشان داد هر چه اصلاع رسانی، بازاریابی، بهبود کیفیت و کمیت بخش رسانه ای و … بیشتر باشد جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی بیشتر خواهد شد.