مقاله عنوان فارسی: مرور زمان و حق تقاص (عنوان عربی: مرور الزمن و حق التقاص) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در پژوهش های فقه و حقوق اسلامی (فقه و مبانی حقوق اسلامی) از صفحه ۱۱ تا ۳۴ منتشر شده است.
نام: عنوان فارسی: مرور زمان و حق تقاص (عنوان عربی: مرور الزمن و حق التقاص)
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کلیدواژه فارسی: حق
مقاله دین
مقاله تقاص
مقاله مرور زمان
مقاله اماره اعراض (کلیدواژه عربی: الحق
مقاله الدین
مقاله التقاص
مقاله مرور الزمن
مقاله أماره الإعراض)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ایزدی فرد علی اکبر
جناب آقای / سرکار خانم: محسنی دهکلانی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: بابانیا فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چکیده فارسی:
مرور زمان قاعده ای حقوقی است که ناظر بر قضاوت، دادرسی و صدور حکم می باشد و با توجه به آثار برجسته ای که در روابط تجاری و حقوقی افراد جامعه دارد، از جایگاه قضایی ویژه ای برخوردار است. بر اساس مبانی این قاعده، اگر فرد در مدت زمان معین برای باز پس گیری حق خویش اقامه دعوی ننماید، حق وی زائل و یا حداقل موجب عدم استماع دعوی ایشان می گردد که البته این عدم استماع، به نفی سلطه مالکانه شخص بر حق خویش می انجامد. در نقطه مقابل، تقاص از دیدگاه فقهای شیعه، غیرقابل انکار بوده که با وجود شرایط و فقدان، قابلیت اجراء خواهد داشت. از آنجا که تقاص جزء حقوق دائن بر مدیون است، با فرض پذیرش مرور زمان میان این قاعده و حق تقاص تعارض آشکاری به وجود خواهد آمد و می توان آن را قاطع حق تقاص دانست. فقهاء با استناد به قاعده «الحق قدیم، لایبطله الشیء» اعمال حق تقاص را مشمول مرور زمان ندانسته، لذا این حق را بر مرور زمان مقدم می دانند. اما به نظر می رسد که اگر در مرور زمان، اماره اعراض ثابت شد، حق تقاص منتفی شده و این حق برای صاحب آن قابل اعمال نخواهد بود.