مقاله عنوان فارسی: تاکتیک های براندازی سیاسی آمریکا در سوریه (عنوان عربی: تکتیکات الإسقاط السیاسی الأمریکی فی سوریا) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در آفاق امنیت از صفحه ۷ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: عنوان فارسی: تاکتیک های براندازی سیاسی آمریکا در سوریه (عنوان عربی: تکتیکات الإسقاط السیاسی الأمریکی فی سوریا)
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کلیدواژه فارسی: محرومیت نسبی
مقاله براندازی سیاسی
مقاله بحران امنیتی
مقاله حقانیت زدایی
مقاله مشروعیت زدایی
مقاله آمریکا
مقاله سوریه (کلیدواژه عربی: الحرمان النسبی
مقاله الإسقاط السیاسی
مقاله الأزمه الأمنیه
مقاله سلب الحقانیه
مقاله سلب المشروعیه
مقاله أزمه المساهمه
مقاله تعبئه القوی الإجتماعیه
مقاله العملیه النفسیه
مقاله تصعید الأزمه)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مصلی نژاد عباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چکیده فارسی:
حوادث و تحولات سیاسی سال های پس از فروپاشی نظام دوقطبی نشان می دهد که طیفی گسترده تر از کشورها در معرض براندازی سیاسی قرار گرفته اند. در این فرآیند، الگوهای کنش امنیتی آمریکا با تغییراتی روبه رو شده است. امنیت به منزله ضرورت ساختاری تلقی می شود. بنابراین، موضوع براندازی سیاسی در کشورهایی مانند سوریه را باید به عنوان بخشی از منافع امنیتی آمریکا در منطقه ژئوپولیتیکی خاورمیانه عربی دانست که برای امنیت اسرائیل و اروپا نیز اهمیتی ویژه دارد.
حوادث بهار و تابستان۲۰۱۱  در خاورمیانه عربی نشان می دهد که آمریکا از الگوی مصادره تحولات اجتماعی بهره گرفته است. بر اساس چنین رویکردی، الگوی رفتار آمریکا در مصر و تونس مبتنی بر کنترل بحران بوده است و لذا تغییر زمامداران به جای تغییر ساختار انجام گرفت. رویکرد کارگزاران آمریکایی در عربستان و بحرین نیز بر اساس مدل حفظ ساختار کارگزار بوده است. اما نگرش عملیاتی آمریکا، فرانسه، آلمان و انگلیس در سوریه متفاوت است، به گونه ای که درصدد براندازی سیاسی ساختار حزب بعث و نظام سیاسی رادیکال سوریه هستند.
برای تحقق این هدف از تاکتیک هایی مانند حقانیت زدایی، مشروعیت زدایی، هویت سازی و برسازی هویت، بسیج گروه های اجتماعی و ایجاد احساس محرومیت نسبی بهره می گیرند.
هر یک از تاکتیک های یادشده را می توان بخشی از سیاست امنیتی آمریکا در جهت براندازی سیاسی در سوریه دانست. این رویکرد بر اساس رهیافت نئولیبرالی مایکل دویل و بر مبنای اندیشه سیاسی دولت دموکراتیک امانوئل کانت تبیین و تحلیل می شود.