مقاله عنوان فارسی: بررسی نسبت مقامات و احوال عرفانی با بیانات اهل بیت (ع) (عنوان عربی: دراسه فی المقامات و الاحوال العرفانیه مع النصوص الوارده من اهل البیت (ع)) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در پژوهش های اعتقادی کلامی (علوم اسلامی) از صفحه ۱۱۳ تا ۱۴۰ منتشر شده است.
نام: عنوان فارسی: بررسی نسبت مقامات و احوال عرفانی با بیانات اهل بیت (ع) (عنوان عربی: دراسه فی المقامات و الاحوال العرفانیه مع النصوص الوارده من اهل البیت (ع))
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کلیدواژه فارسی: حالات
مقاله مقام
مقاله عرفان
مقاله اهل بیت (ع) (کلیدواژه عربی: الحالات
مقاله المقام
مقاله العرفان
مقاله اهل البیت (ع))

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بحرانی صدیقه
جناب آقای / سرکار خانم: زمانی زهره
جناب آقای / سرکار خانم: مکارم محسن
جناب آقای / سرکار خانم: ایجی نژادفرد افشین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چکیده فارسی:
در برخورد با عرفا، حداقل دو نگرش افراطی و تفریطی وجود دارد. برخی سخنان آنها را چون وحی منزل می دانند و گاهی تنها دلیلشان بر یک ادعا سخنی یا بیت شعری از یک عارف است. برخی نیز به شدت با آنها مخالفت کرده و عرفایی مانند مولوی، حافظ، عطار و را مورد توهین و انکار قرار داده و دلیل خود را برخی روایات وارده در مذمت صوفیه دانسته اند. این نوشتار در پی پاسخ این پرسش است که آیا ملتزم بودن به سخنان و بینش اهل بیت (ع) مستلزم کنارنهادن بخش عظیمی از میراث ایرانی اسلامی است؟ آیا محتوای سخنان عرفا در کلام اهل بیت (ع) سابقه ای دارد؟ اهمیت و ضرورت بررسی این مساله از آنجاست که از سویی بحث روز است و مورد اختلاف مراجع معاصر و از سویی نه بی توجهی به سخنان اهل بیت (ع) قابل قبول است و نه کنار نهادن بخش عظیمی از میراث ایرانی اسلامی کار آسانی است. هدف این نوشتار بررسی احادیث صادره از اهل بیت (ع) و بررسی میزان انطباق آنها با اهم سخنان عرفاست و در پایان پس از بررسی و انطباق سخنان اهل بیت (ع) با احوال و مقامات عرفانی با روش کتابخانه ای و توصیف و تحلیل داده های مطالعاتی نتیجه گرفته ایم که بیشتر سخنان عرفا با معارف اهل بیت (ع) مشترک است و در نتیجه قابل قبول و استفاده است و روایات وارده از سوی اهل بیت در مذمت صوفیه ناظر به انحرافات وارد شده در این جریان فکری است.