سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نقد علی حسین زاده – استادیار،پژوهشکده مهندسی سازه،پژوهشکده بین المللی زلزله شناسی و م
کاووس کریمی – دانشجوی فارغ التحصیل کارشناسی ارشد سازه،پژوهشگاه بین المللی زلزله

چکیده:

از اوایل دهه ۱۹۵۰ محققین در زمینه قابهای مرکب ازمایشاتی انجام داده و سختی قابل مرکب را اندازه گیری کردند طوریکه میزان افزایش سختی قاب مرکب نسبت به قاب خالی را تا ۲۰ برابر گزارش شده است تحت بارگذاری جانبی بخش اعظمی از قاب و میانقاب از یکدیگر جدا شده و فقط د رگوشه های بارگذاری شده به یکدیگر تکیه می کنند و براین اساس پیشنهاد شده است میانقاب با یک بادبند قطری معادل جایگزین شود هولمز ۱۹۶۱ میانقاب را با یک قید قطری از همان جنس و ضخامت میانقاب و با عرضی برابر یک سوم قطر جایگزین کرد مین استون از روابط تجربی بهجای روابط تئوریک برای تعیین مشخصات قید قطری استفاده کرد.