سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نهمین همایش ملی تونل

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

وحید شریعتی – کارشناسی ارشد مهندس یمعدن
سیدعلی شیرازی عدل – کارشناس ارشد سازه
سیداحسان موسوی – کارشناس ارشدمهندسی معدن

چکیده:

درحفاری تونل با سپر بهعلت اختلاف قطر سرحفار و سپر فضایی خالی پیرامون پوشش نهایی تونل که معمولا نسبتی از مساحت مقطع حفاری است ایجاد می شود وجود این فضای خالی در زمینهای نرم و خاکی سبب بروز مشکلاتی همچون نشست زمین جابجایی و آسیب پوشش تونل و آب بندی نامناسب تونل خواهد شد لذا لازم است تا در فرایند حفاری نسبت به پرکردن هرچه سریعتر این فضا اقدام شود تونل خط ۷ متروی تهران با طول ۲۷ کیلومتر و در محیط آبرفتی شهر تهران حفاری میشود مسیر به دو بخش شمالی – جنوبی و شرقی – غربی تقسیم می شود و عملیات حفاری با استفاده از دو دستگاه سپر متعادل کننده فشار زمین انجام میشود به علت عبور تونل از زیربافت شهری خطر نشست زمین و آسیب دیدن سازه های مجاور پرکردن فضای خالی بین رینگ پوشش تونل و زمین با روشی ایمن ضروری است.