مقاله علل بنیانگذاری سلسله محلی آل مازه در بخارا که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۱ در پژوهشنامه تاریخ های محلی ایران از صفحه ۶۶ تا ۷۵ منتشر شده است.
نام: علل بنیانگذاری سلسله محلی آل مازه در بخارا
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آل مازه
مقاله سلجوقیان
مقاله قراخانیان
مقاله سلطان سنجر
مقاله بخارا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فروزانی سیدابوالقاسم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در سال ۴۸۲ ق، قراخانیان (آل افراسیاب) که از سال ۳۹۵ ق، بر ماوراءالنهر (فرارود) حکومت داشتند، ناگزیر به اطاعت از سلطان ملکشاه سلجوقی (حک: ۴۸۵ – ۴۶۵ ق) شدند. هنگامی که سلطان سنجر سلجوقی (حک: ۵۵۲ – ۵۱۱ ق) امارت خراسان را بر عهده داشت (حک:۵۱۱ – ۴۹۰ ق) نخست، حکومت سمرقند را به خواهرزاده اش محمد ارسلان خان – که پدرش از دودمان قراخانی بود – واگذار کرد و چندی بعد منصب قاضی القضاتی و عالی ترین مقام مذهبی را همراه با ریاست شهر (صدر) بخارا، به برادر همسر خود که روحانی برجسته ای به نام عبدالعزیز بن عمر بن مازه بود، بخشید. از آنجا که مناصب یادشده در خاندان عبدالعزیز بن عمر بن مازه موروثی شد، سلسله محلی آل مازه (آل برهان) در بخارا تاسیس گردید که تا اواخر حکومت خوارزمشاهیان (۶۱۷ – ۴۹۰ ق) پایدار بود. در این پژوهش، بر اساس منابع و تحقیقات معتبر تاریخی، با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی، پس از نگاهی گذرا به سلسله قراخانی و مناسبات آنان با سلجوقیان، نخست علل بنیانگذاری سلسله آل مازه و سپس اهداف سنجر بن ملکشاه از آن اقدام مورد بررسی قرار گرفته است. در پایان، بر اساس داده های ارائه شده در چارچوب مقاله، با توجه به فراز و نشیب های چشمگیر در روابط سلجوقیان و قراخانیان، در یک نتیجه گیری کلی، وضعیت آل مازه در مناسبات دو حکومت یادشده، آشکار گردیده است.