سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش معماری و مصالح ساخت

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

کبری قربانی – کارشناسی ارشد مرمت و باززنده سازی بناها و بافتهای تاریخی

چکیده:

بنای اولیه آرامگاه دانیال پیامر متعلق به قرن چهارم هجری با گنبدی اورچین بوده که بعدها در اثر سیلاب حاصل از رودخانه شاوور از بین رفته و درسال ۱۲۸۷ بنای کنونی با گنبدی مشابه گنبد اولیه ولی بزرگتر برروی بقایای بنای اولیه ساخته شده است دیولافوآ ۱۳۷۶ این بنا در طول عمر خود به دلایل متعدد بارها دچار دخل و تصرف شده و دگرگونیهایی درآن بوجود آمده است آسیب های موجود در بنا اکثرا از نوع انسانی اند که درجهت تخریب بنا و ساخت و سازهای جدید و ناهمگون با ان بوده اند یکی از ویژگیهای این بنا مربوط به هدف گزاری ساخت بناست که انسان را عمیقا به تامل وامیدارد این بنا بعنوان محل مذهبی و مقدس و مورد توجه کلیه ادیان بوده که در دوره های مختلف دخل و تصرفاتی در آن شده است از این رو توجه به ارزشهای نهفته در بنا از یک سو و ارزشهای حاکم برشکل گیری آن از سوی دیگر ما را برآن می دارد تا با شناختی عمیق تر و محتاطانه تر دست به ارایه راهکار جهت مرمت در بنا بزنیم اهداف این مقاله شامل شناخت اثرات نامطلوب مصالح ناهمگون با بناهای تاریخی و محوطه پیراموین اثر و توجه به انتخاب بهتر و کارشناسانه آنهاست.