سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی کارآفرینی، تعاون، جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدحسین یارمحمدیان – دانشیار، رییس مرکز تحقیقات مدیریت و سلامت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
لیلا حق نظری – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی واح
ناهید سرلک – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی واح
الهام هانی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی واح

چکیده:

آنچه در شرایط سخت کنونی ضرورت آن در جامعه ما بیش از پیش احساس می شود پرداختن به مقوله کار آفرینی است. زیرا مسلماً کار آفرینان با توجه به خصوصیات ممتاز و برجسته خود قادرند در چنین شرایطی منابع را برای ایجاد رشد و توسعه در زمینه های تولید و منابع انسانی فراهم کرده، اشتغال و کسب و کار جدید ایجاد نمایند. کارآفرینی را در کل می توان ایجاد کسب و کارهای نوآورانه تلقی کرد. فعلاً در کشور ما نظام آموزش دهنده دانشگاه ها، افرادی را پرورش می دهد که فقط می توانند شکاف های شغلی بسیار تعریف شده را پرکنند و بنابراین باید حرکتی عظیم در راستای تولید کارآفرینان در دانشگاه ها به عنوان قطب علمی کشور صورت گیرد که این به معنای اتصال دانشگاه با صنعت و فن آوری است. کارآفرینان باید فرصت شناس باشند. نظام آموزشی دانشگاه مبتنی بر یادگیری نیست، آموزش مبتنی بر تعلیم است و این خود عاملی برای عدم پرورش افراد کار آفرین است. این تحقیق توصیفی است. باید عنوان نمود که شیوه نگارش این تحقیق به صورت مروری وکتابخانه ای می باشد و هدف از این نوشتار شناخت کار آفرینی، تعاریف، ویژگی ها و آموزش و ضرورت کارآفرینی در دانشگاه ها، دانشگاه کار آفرین و صنعت، کارآفرینی توام با فن آوری و چالش های موجود می باشد.