سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی علوم، مهندسی و فناوری های محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سعید کریمی – استادیار دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
شهرزاد بوذری – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
یاسر معرب – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده:

ارزیابی یکی ازشیوه های مقبول برای دسترسی به اهداف توسعه پایدارمی باشد وارزیابی وبازنگری محیط زیستی نیز، دخالت دادن ملاحظات محیط زیستی درفرایند برنامه ریزی است. همچنین ظرفیت بردهمانند پایداری ازجمله مفاهیمی است درتمامی زمینه های روابط انسان وطبیعت ودرهرمقیاسی کاربردی است .البته درباره شروع استفاده از ظرفیت بردومنشاء آن اطلاعات دقیقی وجودندارند. یک سیستم حمایتی مانند ظرفیت برداکوسیستم مبتنی برسیستم مدیریت، می تواند ورودی قابل توجهی برای ارتقاء اثربخشی فرایند EIA ازغربالگری به نظارت فراهم کند. این مقاله ضمن پرداختن به پیدایش وتاریخچه ارزیابی اثرات و ظرفیت برد وهمچنین تببین آن ها، جایگاه ظرفیت بردوارزیابی اثرات محیط زیستی درفرایند برنامه ریزی منطقه ای پرداخته است