سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدسعید موسوی – مدر س دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت وآموزشکده ی فنّی و مهندسی رشت

چکیده:

مسکن مکان گذراندن اوقات فراغت و محل تسکین اعضاء خانواده است.پس ازگسترش شهرها و رشدفزاینده جمعیت وتغییرشیوه زندگی جمعی وگزینش زندگی مستقل درجوانان نسبت به گذشته، به فضاهای مسکونی بیشتری نیازمندیم.افزایش قیمت زمین و مشکلات موجود درزمینه مسکن به تعدادساختمانهای عمودی چنداشکوبی افزوده ودرعین حال وسعت قابل استفاده ازفضاهای مسکونی کاهش یافته است.مسائل اقتصادی،منفعت طلبی شخصی وبالابودن ارزش زمین ومسکن طراّحی ناموزون ونامطلوب غیرمنطبق باوضعیت جغرافیایی مناطق راباعث گشته که این امرتأثیرات چندی بر فضاهای مسکونی ازجمله کاهش سطح مطلوب آسایش توسط ساکنین- افزایش مصرف انرژی و. . .رابرجای گذاشته است.باتوجه به آمارهای موجود ایران ۹% انرژی دنیارامصرف نموده که ۴% آن فقط در بخش ساختمان مصرف میشودوبخش ساختمان با مصرف بیش از ۴۰ % کل انرژی تولید شده درکشوروصرف هزینه ای معادل ۳۰ % ازدرآمدحاصل ازفروش نفت بیشترین میزان مصرف انرژی رابخوداختصاص داده است لذالزوم تغییرسیاستهای مدیریت انرژی در بخشهای خانگی شهرها ومعرفی راهکارهای اساسی نظیرتوجه به عناصراقلیمی در طراّحی منازل مسکونی ، اجرای مقرّرات ملّی ساختمانی و. . .را میطلبد.در استان گیلان وخصوصاً شهر رشت باتوجه به اینکه اکثر روزهای سال هوا ابری بودوشدیداً باکمبود نور مواجه هستیم و اغلب ماههای سال بارانی ورطوبت نسبی بالامیباشدساختمانهااکثراًباشرایط مذکورهمساز نیستند.بدین لحاظ دراین تحقیق براساس مشاهدات میدانی و کتابخانه ای وتکمیل پرسشنامه، همچنین استفاده ازمدلهای سنجش آسایش(بیوکلیماتیک ، لنکستر-کارستن و. . .) روندهمسازی یا ناهمگونی منازل مسکونی شهررشت باشرایط اقلیمی ۲۷ سال گذشته مورد مطالعه قرارگرفته وتعیین راهکارهای طراّحی مساکن همسازبااقلیم که بیشترین آسایش و حداقل مصرف انرژی رادرجهت رسیدن به معماری پایدارداشته باشد،مد نظرقرارگرفت.روش تحقیق ازنوع توصیفی- تحلیلی برپایه ی استانداردهای موجودو اُصول معماری وجغرافیایی وعلوم مجاور نظیرریاضیات،آماروروشهای تجربی بوده ودر نهایت مشخّص گردیدکه ماههای ژوئن ، جولای ، آگوست،وسپتامبرشرجی ترین ماههای سال بوده ودرماههای آوریل، مه، وسپتامبرو اُکتبرآسایش حرارتی برقرار میباشد