سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

زهرا امان پور – کارشناس ارشد طراحی شهری، مدرس دانشگاه آزاد اسلامی، مرکز لشت نشاء- زیبا
بابک حسنی لیچایی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، گروه معماری

چکیده:

در اقلیم معتدل که خصوصیت بارز آن اعتدال دما، رطوبت زیاد هوا و بارش های طولانی است، مسکن پس از رفع نیاز اولیه، یعنی سرپناه و مأمن وجلوگیری از شداید طبیعت، حتی الامکان باید رطوبت زیادتر از حد آسایش انسان را دور نماید. یعنی بنا باید به طریقی رطوبت هوای اطراف بدن انسان راکاهش دهد و امکان تعریق و تبخیر سطح پوست و در نتیجه کاهش دمای بدن را مهیا سازد. راحت ترین راه دستیابی به این امر، ایجاد کوران در بنا و دفعهوای مرطوب توسط باد است. برای آنکه در یک ساختمان بتوانیم میزان هوای تازه را در تمام طول سال در حد مطلوب حفظ کنیم، وجود تهویه امری ضروری به نظر می رسد.براساس محاسبات انجام شده، مصرف سوخت ساختمان هایی که به طور طبیعی تهویه می شوند تقریباً یک دوم ساختمان هایی است که به طور مکانیکی تهویه می گردند یا از سیستم تهویه مطبوع استفاده می کنند. از این نظر، می توان به ضرورت ایجاد کوران در ساختمان پی برد. بخش مسکن بیشترین استفاده کننده انرژی به حساب می آید، از آنجا که امروزه بیش ترین ساخت و ساز مسکن به شکل آپارتمان می باشد و روند رو بهرشدی نیز در این زمینه شاهد هستیم ضروری است ایجاد کوران در این فضا ها مورد بررسی و تحقیق قرار گیرد. هدف از این مقاله، بررسی روش های ایجاد کوران و تهویه طبیعی در ساختمان های ساخته شده در مناطق معتدل و مرطوب می باشد. در همین راستا عوامل معماری این ساختمان ها به تفکیک بررسی و راه کارهایی برای طراحی اقلیمی این عوامل ارائه می گردد و به طوری که نقشی در ایجاد کوران دراین فضا داشته باشد. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی و تحلیلی بوده و جمع آوری اطلاعات با استفاده از مطالعات میدانی و کتابخانه ای و مطالب علمی برگرفته از تجارب اجرایی انجام شده و سایت های معتبر و مرتبط علمی می باشد.