سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهتاب معالی – دانشجوی کارشناسی ارشد،گروه معماری،دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد تبریز،تبریز،ایران
میر سعید موسوی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

چکیده:

انسان در طول تاریخ همواره با مسایل و مشکلاتی متعدد در مجتمع های زیستی مواجه بوده است. یکی از مسایل دوره معاصر افزایش شتابان نرخ رشد جمعیت، گسترش بی رویه شهرنشینی، تخریب منابع طبیعی، استفاده بی رویه از منابع تجدیدناپذیر و به تبع آن رشد انواع آلاینده های زیست محیطی است. در پاسخگویی به مشکلات مطرح شده، مفاهیم و رویکردهای جدیدی برای توسعه های آتی مطرح گردید که توسعه پایدار را به عنوان یکی از آنها می توان نام برد. در بسیاری از اجتماعات انسانی اعم از شهرها و روستاها اصول و مقررات مناسب برای حفظ محیط زیست را به خوبی رعایت می کنند و علیرغم آثار منفی صنعت و تکنولوژی که در برخی زمینه ها با شرایط لازم برای داشتن شهرهای سالم سازگار نیست، راهکارهایی در پیش می گیرند که آثار سوء را به حداقل ممکنه می رسانند و در نتیجه محیط زیست خود را حقیقتا قابل زیست می کنند.