سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی معماری، عمران و توسعه کالبدی
تعداد صفحات: ۹
نویسنده(ها):
سارا جامعی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی مرکز بین المللی کیش
محمد مسعود – دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان

چکیده:
بی سرپرستی بیشتر از آنکه یک مشکل فردی باشد، مشکل اجتماعی است. باید همواره به این نکته آگاه باشیم که در سالهای آینده این کودکان قدرت حرکت و همگانی با جامعه و حتی توان مطرح شدن بعنوان سرمایه های بسیار با ارزش برای سازندگی کشور را دارا باشند و اگ بدانیم در زندگی آنها خلاء پرنشدنی به نام خانواده وجود دارد باید حتی الامکان شرایط زیست آنها را به گونه ای فراهم کرد که حداقل فرد را جزئی از یک خانواده با ایجاد علائق و همبستگی هائی مشابه بدانند. هدف از این پژوهش اصلاح الگوی رفتاری کودکان بی سرپرست بر اساس شناخت نیازهای آنها و همچنین ایجاد شرایط زیست محیطی مناسب در جوابگویی به رفتارهای روحی و روانی و همچنین افزایش میزان اثر کالبد مادی فضا بر روح و روان استفاده کنندگان با استفاده از طراحی مرکز نگهداری از کودکان بی سرچرست می باشد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی و ابزار گردآوری اطلاعات با استفاده از بانک های اطلاعاتی، بررسی های میدانی، مطالعات اسنادی، مصاحبه و مشاهده می باشد. نتایج حاصل از این مطالعه بیان می کنند که طراحی بر اساس نیازها و خواست های این کودکان می تواند احساس تعلق و اهمیت داشتن را در این کودکان ارتقا بخشد و موجب بهتر شدن تعاملات اجتماعی آنها شود.