سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمد مهدی پوستین دوز – دانشجویکارشناسیارشد تکنولوژی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نطنز، گروه معماری، نطنز، ایران
محمدرضا صباغ هرندی – استادیار دانشگاه هنر، اصفهان، ایران

چکیده:

خلاقیت از دیدگاه جمعی از مهمترین عوامل پیشرفت سازمانها و کشورها و از دیدگاه فردی در رشد شخصیت و رسیدن به تعادل ذهنی مؤثر میباشد. با وجود اینکه برای پرورش این استعداد، مؤثرترین بازه ی زمانی، کودکی است، اغلب مدارس ابتدایی فعلی کشور تلاش برای پرورش آن انجام می دهند. در این پژوهش که با روش کیفی و مبتنی بر منابع اسنادی انجام گرفته است، سعی در شناخت ویژگیهای محیطیای گردید که موجب پرورش خلاقیت شده، متناسب با نیازهای کودکان بوده و جهت فعالیت های آموزشی مدرسه مناسب باشند. در این راستا عوامل محیطی ای که ذهن دانش آموز را به چالش کشانده و وی را دچار تنش فکری نمایند، همجهت با خواست این پژوهش شناخته شد. به چالش کشاندن حواس انسان، به عنوان ابزار ادراک محیط، موجب درگیری بیشتر فرد با محیط و زمینه ساز تفکر خواهد بود. بنابراین به گوناگونی در کاربرد فرم ها، ترکیب ها و جزییات، پرداخته شد، چراکه زمینه ی لازم جهت تخیل دانش آموز را فراهم می کند. دریافت خبر از فضای پیش رو بدون ارتباط مستقیم با آن مشوق کاربر جهت کشف فضا خواهد بود. در مسیر کشف به ریتم، تکرار، پویایی فرمها و استفاده مناسب از آب و نور جهت همراهی کاربر اشاره گردید. همچنین به بازی به عنوان فعالیتی مؤثر در رشد کودک، پرورش خلاقیت و تجربهی آموختههای آموزشیاش اشاره شد و بهترین محیط بازی، محیط باز طبیعی با عناصر و اجزاء طبیعت معرفی گردید. سپس به اهمیت طبیعت پرداخته و به لزوم انجام کارهای گروهی در محیط باز مدرسه، اشاره شد. همچنین پیشنهاد گردید محیط مدرسه خارج از ساعات کاری جهت انجام فعالیتهای فوق برنامه در مقیاس محله عمل نماید. فضاهای انعطاف پذیر، قابل گسترش و چند منظوره با توجه به اندازه های بدن کودکان و شرایط ایمنی آنان فضاهای مطلوب شناخته شدند.