سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

شیرین مهدی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه سوره

چکیده:

مدرنسازی با گسترش روابط در زمان ناصر الدین شاه به اوج خود رسید تا جایی که شبیه شدن ظاهر به فرنگ و فرنگی بودن به ارزشی تبدیل شد که ظاهر توسعه شهری را تغییر داد. سوال این پژوهش این است که ایا فرهنگ غربی در مفهوم مسکن در سالهای ۱۷۹۶-۱۹۲۵ تاثیر گذاشته است یا خیر؟ نتایج بدست آمده نشان داد که در بخشهایی ازخانه هنوز اصالت قدیمی خویش را حفظ کرده اند مانند: مرکز گرایی، هشتی، پنج دری و… و در نما تحت تاثیر فرهنگ غربی تغییر کرده است. در این پژوهش با توجه به ارزش زمین الگویی تعریف گردیده که با فرهنگ وخواسته های زندگی امروز سازگار باشد .نتایج حاصله شامل : محل سکونت و خانه باید دارای فضای تعریف باشد به طوری که حریم خانه حفظ شود. مرکزیت بین بلوکها با حیاطی بین آنها حفظ شود. و فضای خصوصی و عمومی در واحد ها رعایت و در هر طبقه حریم خصوصی حفظ شود. در نماسازی از مصالح مدرن استفاده گردد.