سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

امیر اصلان معصومی – دانشجوی کارشناسی مهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیضا، فارس

چکیده:

توسعه بدون کنترل کاربری های اطراف ایستگاههای مترو لزوم توسعه شهری هوشمند را توسط طراحان ضروری می نماید و تجمیع نیازهای شهروندان در ارایه صحیح کاربری های اطراف ایستگاههای مترو نقش تعیین کننده ای در توسعه و اصلاح ساختار شهری و بهبود سیستم حمل و نقل دارد. TOD طراحی و اجرای مجتمع های ایستگاهی با رویکردی حمل و نقلی است. رویکردی پایدار که توسعه آینده شهر را با کاهش سفرهای درون شهری میسر می نماید، امری که پتانسیل توسعه پایدار را می تواند در خود بگنجاند. در این راستا لزوم نگاهی معمارانه و ایجاد حس مکان sense of place در این مجتمع ها، می تواند الگوی توسعه شهری با محوریت توسعه پایدار و انسان محور بودن آنها را توجیه نماید. در این مقاله ضمن ارایه نکات برتر جهت طراحی بهینه اینگونه مجتمع ها به لزوم تلفیق مباحث پایداری و ایجاد حس مکان در اینگونه محیط ها پرداخته و نهایتا به این نتیجه می رسد که پایداری محیط زمانی به منصه ظهور می رسد که تجمیع نیازهای محدوده طرح با تلفیق کاربری ها در یک مجموعه تنها با رویکرد ایجاد حس مکان میسر خواهد شد و در آن صورت می توان گفت که پایداری تحقق یافته است.