سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

فریبا وحیدزادگان – دانشجوی رشته طراحی محیط زیست، دانشگاه تهران
هما ایرانی بهبهانی – دانشیار دانشکده محیط زیست،دانشگاه تهران

چکیده:

زمینهای متروکه درون شهر(brown fields)اولین گزینه برای ایجاد کاربری های مورد نیاز در شهر و از طرفی فرصتی برای تلفیق مفهوم فراموش شده باغ در شهرامروزی است. با توجه به اینکه حذف کاربری های جدید و مورد نیاز ، تاسیسات و فناوری از شهر مدرن امروزی امری محال است و هر قطعه زمین پیش از آنکه بخواهد به پارک و فضای سبز اختصاص داده شود توجیهات اقتصادی کاربری های دیگری را برای ان رقم میزند که نتیجه ان سرانه بسیار پایین فضای سبز خصوصا در شهرهای بزرگ است، ایده ایجاد باغهای تماتیک در شهر میتواند راهی برای بازگرداندن فضای سبز به همان صورت اصیل خود یعنی باغ ایرانی به شهر امروزی باشد. در این حالت ما شاهد باغهای مطالعه، باغ گالریها، باغهای شفابخش و… به جای محوطه های بی روح و کاربری صرف در کتابخانه ها، گالریها و بیمارستانهاو… هستیم. . این مقاله به بررسی دیدگاه های ذهنی و عینی در رابطه با باغ ایرانی پرداخته و ایده ای برای طراحی شهر های امروزی (پارک ها و فضاهای باز و کاربریها) بر اساس هویت ایرانی و اسلامی اش ارائه می دهد.