سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین کنفرانس ملی رویکرد سیستمی در ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

امیر عباس شجاعی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهارن جنوب – دانشکده مهندسی صن
سروش صفدریان – دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین – دانشکده مدیریت و حسابدرای قزوین
مرتضی موسی خانی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین – دانشکده مدیریت و حسابدرای قزوین

چکیده:

در سالهای اخیر سازمانهایی که به پیاده سازی سیستمهای مدیریتی مختلف روی آورده اند مرتب رو به افزایش است. از جمله روشهای بهبود و گسترش کیفیت در سازمانها پیاده سازی سیستمهای مدیریتی بخصوص سیستم مدیریت کیفیت ، سیستم مدیریت محیط زیست و سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت شغلی و همچنین اجرای تکنیک ای کیفی به موازات هم می باشد. در این راستا و به منظور بهره گیری حداکثری از منافع این سیستمها از اواسط دهه ۹۰ میلادی بحث یکپارچه سازی سیستمهای مدیریت در قالب سیستم مدیریت یکپارچه در دنیا مطرح گردید. اما از دلایل مهم شکست اجرای سیستمهای مدیریتی در سازمانها پیاده سازی مجرای آنها و عدم وجود تفکری سیستمی و نبود فرآیند و مدلی مدون و سیستماتیک به منظور اجرای یکپارچه آنها می باشد. در این مقاله با برسسی ۲۲۷ سازمان بعنوان جامعه آماری که سیستم مدیریت یکپارچه را پیاده سازی نموده و یا در حال اجرای آن می باشند و با بهره گیری از آمار توصیفی نتایج به دست امده از این تحقیق مدلی سیستماتیک را بر پایه چرخه دمینگ و تفکر بهبود مستمر ارائه نموده ایم