سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی سازه، زلزله و ژئوتکنیک

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

امین نعیم آبادی – کارشناس ارشد مکانیک خاک و پی ، زنجان – اعتمادیه – دانشگاه آزاد اسلام
سلمان حنیفی – کارشناس ارشد مکانیک خاک و پی ، زنجان – اعتمادیه – دانشگاه آزاد اسلام
محمدرضا عطرچیان – عضو هیئت علمی و مدیر گروه کارشناسی ارشد مکانیک خاک و پی ، زنجان – دانشگاه

چکیده:

یکی از روشهای اصلی حفاظت از خاک ، جلوگیری از فرسایش خاک ، تثبیت آبراهه ها و کنترل و مهار سیلاب مخرب جریانهای سیلابی می باشد . از انجائیکه در طول نیم قرن اخیر سیمای آبخیزهای کشور خصوصاً در نزدیکی شهرهای بزرگ همواره دستخوش تحولات وسیعی بودهو این دگرگونی ها به طور مستمر در تمامی ابعاد اعم از اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی صورت گرفته و با افزایش تراکم جمعیت انسانی ودامی نیز توأم بوده است تا آنجا که هم اکنون در اغلب حوزه های آبخیز حدود سه برابر ظرفیت حوزه چرای مفرط انجام می گیرد و تقریبا بیشتر تخریبات نتیجه این امر است .این استفاده بیش از حد از منابع طبیعی پیامدهایی هر چند قابل پیش بینی اما غیر قابل کنترل به همراه داشته تا آنجائیکه رسوب بعضی از حوزه های آبخیز کشور که در انتهای آنها دریاچه یا سدی احداث شده به طور متوسط به ۸ تن در هکتار رسیدهکه از این بابت سالانه چیزی حدود ۲۰۰ میلیون متر مکعب از خاک حاصلخیز حوزه های آبخیز وارد این دریاچه ها و یا سدها می شود . اینفرسایش و تولید رسوب عمر مفید این دریاچه و یا سدهای کشور را تا حد ۴۰ ٪ تقلیل داده است . جهت جلوگیری از این وضعیت لازم استبرنامه ریزی اصولی در حوزه های ابخیز تدوین و به اجرا درآید . در این تحقیقات به مطالعه موردی حوزه آبخیز کن و به طبع آن تاثیر عدم اجرای آبخیزداری مناسب بر روی پروژه های بزرگ شهرداری تهران از جمله پروژه در حال ساخت دریاچه چیتگر می پردازیم