سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای عمران و معماری

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مرتضی نیک فطرت – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج واحد سما_مدیر گروه رشته معماری

چکیده:

تجارب ارزنده گذشتگاه در طول تاریخ همیشه سرمایه اصلی دانشمندان و مبتکران در گره گشایی از مشکلات و حرکت بسوی اینده بهتر بوده است و انتقال تجارب گذشتگان از نسلی به نسل دیگر باعث پیشرفت علمی و تقویت حس خوداتکایی می باشد اما به دلیل عدم استفاده درست از تجارب ارزشمند تاریخی درحوزه معماری مشکلات زیادی را در این زمینه و نحوه ساماندهی مصنوع شاهد هستیم بی شک فناوری نوین قابلیت آن را دارند که در تعاملی درست با هنر سنتی هنر مدرن را از افول رهایی بخشند از بین رفتن معماری بومی به صورت کالبدی موجب حذف برخی از کارکردهای آن در معماری معاصر شده است لذا بازیابی این کارکردها یک مسئله اساسی به شمار می رود و کشف پتانسیل های نهفته در معماری بومی می تواندباعث تسریع درحل مسائل و ابهامات عصر حاضر گردد دراین مقاله به بررسی تعدادی از عناصر معماری سنتی ایرانی می پردازیم که می توان با بررسی و دقت در انها درکاهش مصرف انرژی در جهت رسیدن به توسعه پایدار اقدام نمود و همچنین با بسط دادن تعدادی از این عناصر معماری بومی می توان از انها به عنوان اجزای اصلی معماری معاصر استفاده نمود.