سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سیما ترشیزی – فارغ التحصیلان مهندسی شهرسازی
محسن نجاتیان –

چکیده:

با رشدروزانه شهری شدن زندگی بشر و بهره برداری غیرطبیعی ازمنابع محیطی و بدنبال آن طرح نظریه توسعه پایدار درده های پایان قرن بیستم این مفهومبعنوان الگوی فکری مسلط وارد حیطه علوم محیطی گردید و دراین میان شهرسازان و معماران بعنوان ییک از مهمترین عاملان جهت پیگیری پایداری و مقابله با چالشهای فراروی بشریت معرفی شدند طراحی شهری پایدار به عنوان جامع و کلیدی جهت معرفی تلاشها و فعالیت های متخصصینی استکه اصول متعارف معماری و طراحی شهری را برای پاسخگویی به دغدغه ها توسعه پایدار شهری اصلاح و تکمیل نموده و الگوهایی مشخص و معنی دار را درجهت حرکت بسوی پایداری ارایه داده اند درانی مقاله سعی برآن است که با بیان مختصری از روشها و اصول بکاربرده شده درمعماری و طراحی شهری شهرهای حاشیه کویری ایران که درهماهنگی قابل ملاحظه ای با ویژگیهای محیط طبیعی و بومی خود بودها ند به مجموعه راه کارهایی کارآمد درجهت هدایت ساخت و سازهای امروز بسوی طراحی های همساز با محیط دست یافت