سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمدعلی خانی –
حسن بخشنده امنیه –
جلال الدین صفار –

چکیده:

تأمین ایمنی فضاهای زیرزمینی در هنگام ساخت و پایداری آن از جمله عواملی است که باید توسط طراحان سازههای زیرزمینی مورد توجه قرار گیرد. با توجه به نوع سازه زیرزمینی ممکن است سیستم نگهداری موقت مورد نیاز باشد. در این مقاله از روشهای تجربیQ و RMRو نیز مدلسازی عددی توسط نرمافزارFLAC3D برای تعیین نگهداری موقت تونل دسترسی کیار استفاده شده است. تونل کیار با طول ۲۱۸۰ متر یکی از تونلهای دسترسی تونل انتقال آب بهشتآباد است. ابتدا تونل برحسب اختلاف ضخامت روباره (باتوجه به یکسان بودن جنسسنگ) به تعداد ۸ پهنه تقسیم شد. پهنهبندی باتوجه بهتغییرات زاویه اصطکاک داخلی و چسبندگی صورت گرفته است. در بررسیهای انجام شده مشخصشده که دامنه تغییرات دو خاصیت مذکور با ۳۵ متر اختلاف روباره در پهنههای متوالی، تفاوت زیادی مشاهده نمی شود. نتیجه تحلیل حاکی از آن است که سیستم نگهداری پیشنهاد شده روشQ با روش عددی انطباق بیشتری دارد