سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدحسین ربیعی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مهند سیعمران دانشگاه صنعتی اصفهان
عبدالرضا کبیری سامانی – استادیار دانشکده عمران دانشگاه صنعتی اصفهان
حمیدرضا صفوی – دانشیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

به منظور کاهش انرژی جریان عبوری از روی سرریزها و محافظت نواحی پایین دست این سازه ها افزایش سطح آ ب درکانالها افزایش دبی خروجی از زیردریچه ها، کاهش زیرفشار در سازه های آبی و افزایش عمق آب درمحدوده سازه و ایجاد یک سطح مقطع کنترل به منظور اندازه گیری دبی جریان باید رژیم جریان از فوق بحرانی به زیربحرانی تبدیل شود تبدیل سریع رژیم جریان با انبساط سریع، توام با آشفتگی و چرخش سطحی آب و افت انرزی موضعی زیاد همراه است که باعث ایجاد پدیده پرش هیدرولیکی می گردد پرش هیدرولیکی ازنوع جریانهای متغیر سریع بوده و کنترل و مهار آن الزامی است درصورتیکه انرژی جریان در مسیر حرکت بطور تدریجی یکنواخت و به ارامی کاهش یابد پرش هیدرولیکی محدود می شود بدین منظور می توان با ترعیف یک سازه تبدیل مناسب در ناحیه انتقال به تبدیل رژیم جریان از فوق بحرانی به زیربحرانی بدون پرش هیدرولیکی پرداخت.