سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نوزدهمین همایش سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

افشین قنبرزاده – استادیار گروه مکانیک، دانشگاه شهیدچمران اهواز
عباس مرادی – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مکانیک، دانشگاه شهید چمران اهواز
امین میرزاخانی نافچی – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مکانیک، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

در این مقاله به طراحی بهینه سیستم تعلیق ۱ غیرفعال خودروپرداخته شده است. مدل استفاده شده در این مسئله، مدل یک-چهارم خودرو سنگین ۲ میباشد، که فرم ساده این مدل مطابق شکل ( ۱) میباشد. در این بررسی سه متغیر طراحی در نظر گرفته شد که عبارتند از: ثابت سختی فنر و ثابت دمپینگ سیستم تعلیق و همچنین ثابت سختی تایر. به جای استفاده از کمیت راحتی ۳ به عنوان معیار عملکرد سیستم تعلیق، از بار دینامیکی تولید شده توسط عمل متقابل ۴ خودرو با جاده به عنوان تابع هدف جهت بهینه سازی استفاده میشود. در این تحقیق از الگوریتم زنبور عسل ۵ برای بهینه سازی مسئله مذکور استفاده شده است و در نهایت نتایج بدست آمده از این روش با روش الگوریتم ژنتیک مقایسه شدهاند