سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

آرش معینی – دانشجوی کارشناسی ارشد ، دانشگاه گیلان
الهیار داغبندان –
علی جمالی –
محمد اکبری زاده –

چکیده:

یکی از مراحل مهم و ضروری در فرایند تصفیه آب،فرآیند انعقاد و لخته سازی می باشد. تعیین مقدار بهینه مصرفی منعقد کننده بسیار تعیین کننده می باشد و مصرف نامناسب آن باعث کاهش کیفیت آب مصرف شده می شود و همچنین بر روی بازده اقتصادی مانند هزینه مواد مصرفی تاثیرگذار می باشد. در این مقاله شبکه های عصبی نوع روش دسته بندی گروهی دادههای عددی ( GMDH ) برای تعیین مقدار بهینه دوز مصرفی منعقدکننده در تصفیه خانه رشت مورد مطالعه قرار گرفته است. داده های مورد استفاده جهت مدلسازی از تصفیه خانه رشت جمع آوری شده است که شامل شش پارامتر ورودی pH، دما، کدورت،ذرات جامد حل شده، هدایت الکتریکی و رنگ و یک پارامتر عملیاتی که همان دوز منعقدکننده مصرفی است می باشد که این اطلاعات در ۶۷۱ روز جمع آوری شده است. و در این ۶۷۱ روز دو نوع منعقدکننده سولفات آلومینیوم و پلی آلومینیوم کلراید مورد استفاده قرار گرفت. در مدلسازی انجام شده میزان مصرف این منعقدکننده ها به صورت جداگانه بررسی شده است.