مقاله طراحی ایمونوسنسور الکتروشیمیایی جهت تشخیص آلبومین ادرار با استفاده از نانوذرات مغناطیسی به عنوان نشان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دی ۱۳۹۱ در مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران) از صفحه ۱۱۸ تا ۱۲۹ منتشر شده است.
نام: طراحی ایمونوسنسور الکتروشیمیایی جهت تشخیص آلبومین ادرار با استفاده از نانوذرات مغناطیسی به عنوان نشان
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ایمونوسنسور
مقاله نانو ذره مغناطیسی
مقاله آلبومین

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شیرازی هانیه
جناب آقای / سرکار خانم: احمدی آنیتا
جناب آقای / سرکار خانم: پورباقر نرگس
جناب آقای / سرکار خانم: امیدفر کبری

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: طراحی روش های سنجشی با دقت و حساسیت بالا در تشخیص زودهنگام بسیاری از بیماری ها کمک زیادی می کند. در این راستا ایمونوسنسورها ارائه گردیدند که با استفاده از روش های الکتروشیمیایی و بر اساس سیگنال حاصل از میانکنش های آنتی ژن-آنتی بادی قادر به تشخیص مقادیر بسیار کم یک آنتی ژن خاص در نمونه فرد بیمار می باشند. در این مطالعه، یک روش الکتروشیمیایی سریع مبتنی بر ایمونوسنسورها با استفاده از نانو ذرات مغناطیسی با ساختار هسته/ پوسته/ پوسته برای سنجش میزان آلبومین (HAS) ادرار طراحی شده است.
روش ها: ابتدا نانو ذرات اکسید آهن/ کیتوزان/ طلا (Fe3O4/Chitosan/Au) سنتز گردید. سپس آنتی بادی منوکلونال علیه آلبومین و نانوذرات مغناطیسی با تجمع نانوذرات طلا بر روی سطح آن جهت تهیه کونژوگه (Ab-MnGs) مورد استفاده قرار گرفت. سنسور مورد استفاده در این تحقیق الکترودهای کربنی صفحه ای (Screen Printed Carbon Electrod) SPCEc بوده که بر اساس نوع سنجش رقابتی طراحی شده، آنتی ژن به همراه پلیمر پلی وینیل الکل (PVA) در سطح آنها ثابت می گردد.
یافته ها: خصوصیات نانو ذرات سنتز شده توسط تکنیک های TEM، XRD، VSM و الکتروشیمیایی مورد بررسی قرار گرفت. برای تایید کونژوگه (Ab-MnGs) از روش های الایزا و الکترو شیمیایی استفاده گردید. نهایتا با برقراری اتصالات لازم در سطح الکترود کربنی صفحه ای و تکمیل مراحل آماده سازی ایمونوسنسور، سنجش های الکتروشیمی شامل ولتامتری چرخه ای (CV) نشان داد که فرایند تثبیت به خوبی انجام شده است و پالس ولتامتری تفاضلی (DPV) برای آشکارسازی کمی آنتی ژن انجام گرفت که با افزایش غلظت HSA در نمونه های استاندارد و بیمار، پاسخ های DPV کاهش یافت.
نتیجه گیری: با طراحی این روش، آلبومین ادرار با حساسیت بسیار بیشتری نسبت به روش های مرسوم (تا حد نانوگرم) قابل اندازه گیری است. امکان تعمیم نتایج این مطالعه برای طراحی دیگر ایمونوسنسورهای زیستی نیز وجود دارد.