سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی صنایع دریایی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سیده منصوره شاهرخی – دانش آموخته کارشناسی ارشد فیزیک دریا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و
کامران لاری – عضوهیات علمی گروه فیزیک دریا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
علی کرمی خانیکی – عضوهیات علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری

چکیده:

بندر چابهار از نظر ریخت شناسی با توجه به شرایط امواج، کشند، باد، مشخصات رسوب و عوامل دیگرطبقه بندی شده است. به این منظور سه ایستگاه در سه نقطه متفاوت در نظر گرفته شد و طبقه بندی با استفاده از روش شرت ومسلینک صورت گرفته است. جزرومد نیم روزانه با پرید ۱۲/۴ ساعت ومیانگین رنج جزرومدی آن ۲/۸۳ مترمی باشد. جهت موج غالب جنوب شرقی بوده و دانه بندی رسوبات ریز دانه می باشد. شکست موج از نوع آشفته بوده و میانگین ارتفاع موج شاخص در میانه خلیج چابهار ۰/۳۴ ۰متر و در دهانه خلیج ۰/۸۵ ۰متر می باشد. در دهانه غربی ارتفاع شکست موج حدود ۱/۴۲ متر و عمق شکست موج ۲/۷ متر می باشد. پهنای ناحیه بین کشندی در دهانه های ورودی بسیار کمتر از وسط خلیج چایهار می باشد و بدلیل شیب بیشتر در این قسمت می باشد. درطبقه بندی شرت ومسلینک، براساس دوپارامتربی بعد سرعت ومحدوده نسبی جزرومدی حالت ساحل تعیین می شود این مقادیر به ترتیب در محدوده بین (۵-۲) و (۸-۳) قرار دارندکه نشان می دهد، حالت ساحل دربیشتر ماههای سال، سدماسه ای جزری و دربعضی ماهها، فراپراکنا است.