سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عارفه شعبانی عراقی – دانشجوی کارشناسی ارشد ژئومورفولوژی دانشگاه تهران

چکیده:

یکی از اهداف انجام طبقه بندی اقلیمی طبقه بندی مناطقی که از نظر مؤلفه های مختلف اقلیمی مشابهت دارند در یک گروه قرار گیرند. یکی از این روش های طبقه بندی ,روش تحلیل خوشه ای است که در سال ۱۹۳۹ ارائه شده است.در این پژوهش به کمک داده های اقلیمی از جمله میانگین های دما , رطوبت نسبی و بارش ۷ ایستگاه سینوپتیک جنوب و جنوب شرق کشور (زاهدان زابل, بندرلنگه ,چابهار , بندرعباس ,کرمان,بم) از تاریخ ۱۹۵۵ تا ۲۰۰۵ با استفاده از تحلیل خوشه ای به روش ادغام نزدیکترین همسایه طبقه بندی اقلیمی انجام شد و ۴ نوع طبقه اقلیمی معرفی گردید. همچنین در دوره آماری مشترک بین ایستگاه های فوق از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۵ در ۴ فصل با استفاده از تحلیل خوشه ای به روش وارد مشابهت های فصلی ایستگاه ها مورد تحلیل قرار گرفت ومشخص گردید در فصل پاییز مشابهت های اقلیمی بیشتر و اختلافات کمتری بین ایستگاه ها وجود دارد وبعد از آن به ترتیب فصول بهار ,تابستان وزمستان بیشترین تشابه را دارا هستند .