سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هفتمین کنگره ملی مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

لادن کاسب زاده – دانشجویان کارشناسی ارشد مکانیزاسیون اعضاء هیئت علمی گروه مهندسی ماش
محمد امین آسودار – دانشجویان کارشناسی ارشد مکانیزاسیون اعضاء هیئت علمی گروه مهندسی ماش
افشین مرزبان – دانشجویان کارشناسی ارشد مکانیزاسیون اعضاء هیئت علمی گروه مهندسی ماش
محمد علی هرمزی – دانشجویان کارشناسی ارشد مکانیزاسیون اعضاء هیئت علمی گروه مهندسی ماش

چکیده:

کشت های متراکم و برگداندن پی در پی خاک، منجر به تخریب ساختار خاک می شود. در حالی که کشور ایران ۱ درصد اراضی کشاورزی جهان را دراختیار دارد اما بیش از ۷ درصد فرسایش خاک جهان را به خود اختصاص داده است. علیرغم مزایای آشکار خاک ورزی حفاظتی، گسترش این سیستم ها در کشورهای د رحال توسعه از سرعت اندکی برخوردار بوده، ضمن این که کاربرد محدود آن نیز با توفیق چندان همراه نبوده است. کمبودهای جدی موجود در مزینه شناخت تناسب زیست محیط، فنی ، اقتصادی و اجتماعی گزینه های خاک ورزی حفاظتی و عدم وجود تحقیقات منسجم در کشورهای در حال توسعه باعث نا کارآمد جلوه دادن این سیستم ها شده است. پذیرش موفق این فناوری نیازمند وجود پیش نیازهایی مثل مطالعات اقلیم، خاک، ملاحضات اجتماعی-اقتصادی و پس نیازهایی چون مدیریت بقایای گیاهی و علف های هرز، مشوق های دولت و …. است که بدون مورد ملاحظه قرار دادن آنها گذار اصولی، موفق و پایدار از خاک ورزی مرسوم به خاک ورزی حفاظتی اتفاق نمی افتد. در این نوشتار با توجه به تجارب کشورهای توسعه یافته، در حال توسعه و همچنین اندک مطالعات انجام شده در داخل کشور به بررسی موانع موجود و آینده پذیرش خاک ورزی حفاظتی موفق کشورهای د رحال توسعه به ویژه ایران پرداخته می شود. بررسی مناطق همگوت مدیریت خاک ورزی درکشور تحول و تکامل الگوهای سیستم های خاک ورزی حفاظتی متناسب با تنوع اکولوژیکی و محصول، توسعه و پذبرش سیستم های خاک وری مناسب و اجزای ضروری موفقیت خاک ورزی حفاظتی در ایران است که در این مطالعه در قالب یک مدل مفهومی مورد بررسی قرار می گیرند.