سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

نفیسه گلستانی – دانشجو کارشناسی ارشد، علوم و تحقیقات فارس

چکیده:

معنای فعلی واژه پایداری که در این بحث مدنظر می باشد عبارت است از:«آنچه که می تواند در آینده تداوم یابد» امروزه ناپایداری هر روز بیشتر از قبل زندگی ما را تحت تاثیر خود قرارداده است. مسئله توسعه پایدار ومحیط زیست ازچنددهه اخیر ،بخصوص در ساختار و نظام برنامه‌ریزی شهری ومعماری تکدانه ها ،ازاهمیت ویژه ای برخوردار گشته است. چراکه این نظام در تقابل و رابطه همیشگی بامحیط زیست عمل می کرده است . معماری دارای مفاهیم عمیقی است که پیوند دهنده انسان، طبیعت و معماری است. معماری پایدار،بیان کننده نوعی نگرش به معماری است. معماری پایدار و معماری سبز موضوع یا پدیده‌یی‌ست که اکنون در بیشتر کشورهای جهان، و توسط بسیاری از معماران با سلیقه‌ها و دیدگاه‌های متفاوت، به آن توجه می‌شود. طرح پایدار را می‌توان به عنوان یک راهکار تعریف کرد که هدف آن، حفاظت از منابع طبیعی، و در عین‌حال استفاده از صورت‌های مختلف انرژی قابل‌تجدید و به خصوص انرژی خورشید، باشد.