سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

علی اکبر مقصودی – دانشیار بخش مهندسی عمران دانشگاه شهید باهنر کرمان
امین رضا درتاج نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه بخش مهندسی عمران دانشگاه شهید باهنر کرما
سعید ذوالقدری – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه دانشگاه آزاد تهران – واحد تهران جنوب

چکیده:

در مناطق زلزله خیز در هنگام وقوع زلزله، اعضاء دارای باز پخش لنگر از ایمنی مطلوبتری نسبت به اعضاء فاقد باز توزیع لنگربرخوردارند. یکی از روشهای موجود جهت بهینه تر شدن ساخت و مقاوم سازی پلها، استفاده از بتن نسل جدید یا بتن خودمتراکم (بتن بدون نیاز به ویبره) و پس تنیدگی است. در اختیار نبودن اطلاعات و عدم شناخت این نوع بتن در عملکرد سازهای تیرهای یکسره پلهای پس کشیده در جهان و ایران انگیزه اصلی تحقیق حاضر می باشد. جهت بررسی عملکرد این نوع بتن در باز پخش لنگر، تیرهای -I شکل دو دهانه سراسری پس کشیده با بتن خودمتراکم به طول ۹ متر ساخته شده و سپس در آزمایشگاه تا مرحله تخریب تحت بارگذاری قرار گرفته است. مقایسه نتایج بدست آمده از تحقیقات تئوریک و آزمایشگاهی نشان میدهد، با تمهیداتی استفاده از آیین نامه های حال حاضر دنیا جهت تخمین مقدار باز پخش لنگر در سازه های ساخته شده با بتن معمولی (نیاز به ویبره) را میتوان برای بتن خود متراکم نیز بکار برد.