سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: کنفرانس بین المللی مهندسی، هنر و محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سارا محرابی – کارشناس ارشد باغبانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
عباس زارع – دانشجوی دکتری مدیریت کسب و کار دانشگاه صنایع و معادن، واحد البرز

چکیده:

انسان ها برای رشد طبیعی روح و جسم خود نیاز به محیطی مناسب دارند. اما امروزه روح و جسم بشردر محیط ماشینی که خود ساخته، زندانی شده و بیشتر فشارهای روحی و ناراحتی های روانی، ناشی از عدم هماهنگی و دور شدن از محیط زیست طبیعی است. پس باید بین طبیعت و تکنولوژی، هماهنگی به وجود آورد. برای افرادی که امکان دسترسی به تفرجگاههای خارج از شهر را ندارند، درختکاری های داخل شهر، همچنین پارک ها نقش ارزنده ای ایفا می کنند و درختان در پارک ها، بسیاری از نیازهای روحی انسان را که پدیده شهرنشینی به میزان وسیعی محدود کرده است، جبران می کنند. نیاز امروز مردم در مقابل زندگی پراسترس شهری، مکانی جهت فرار از استرس و رسیدن به آرامش و احیاء روح در طبیعت است. باغهای شفابخش ۱ بوسیله ارتباطی که از طریق حواس مختلف با انسان برقرار می کند باعث ایجاد خاصیت شفابخشی می شوند. این باغها دارای یکسری خصایصی هستند که آنها را از باغهای معمولی متمایز می کند. اینها اصولی هستند که با رعایت آنها از سوی طراح، باغ به سوی اثرگذاری در جهت رفع بیماریهای جسمی و روحی پیش می رود. هدف از مقاله پیش رو مقدمه ای جهت ضرورت احداث پارک های شفا با نگاهی به باغ های شفابخش و تطبیق آن با شاخصه های باغ ایرانی می باشد