سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهدی بری بوراچالو – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری وزهکشی، دانشگاه تبریز
امیر حسین ناظمی – دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز
سید علی اشرف صدرالدینی – استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز

چکیده:

مطالعه و مدیریت منابع آب از جنبه های بسیار حائز اهمیت و قابل بررسی می باشد که از آن جمله مدیریت در بخش ساحلی دریاها و دریاچه هاست. دشت سلماس یکی از دشت های حاصلخیز استان آذربایجان غربی است که در اثر خشکسالی و برداشت اضافه از منابع آبی دچار بحران شده است بطوری که هیدروگراف واحد آب زیرزمینی نشان می دهد که در طی سالهای ۸۳ تا ۸۷ سطح آب زیرزمینی ۲/۲۴ متر افت کرده و آبخوان با بیلان منفی روبرو گشته است. نقشه افت سطح ایستابی برای شهریور سالهای ۸۴ و ۸۷ نشان می دهد که بیشترین افت برابر ۱۱/۲۸ متر در نواحی مرکزی دشت و در نزدیکی شهر سلماس می باشد، از طرف دیگر هر چه به سمت ساحل دریاچه پیش می رویم بر میزان افت سطح آب زیرزمینی افزوده می شود و به بیش از ۳ متر در نزدیکی دریاچه می رسد. نقشه های هم تراز هدایت الکتریکی، کلر و سدیم نیز نمایانگر افزایش این مقادیر در قسمت های مرکزی دشت(ناشی از برداشت اضافی) و نواحی ساحلی (ناشی از نفوذ آب شور دریاچه) می باشد. در نهایت جهت کاهش بحران روی داده و جبران بیلان منفی راهکارها و پیشنهادات مدیریتی متناسب با منطقه ارائه شده است.